روانشناسی کودک تنبیه بدنی

چرا روانشناسی کودک تنبیه بدنی را کاری نادرست می داند؟

روانشناسی کودک تنبیه بدنی را به طور کلی رد می‌کند. بنجامین اسپاک می‌گوید: «والدین به این نتیجه رسیده‌اند که کودکان می‌توانند بدون تنبیه بدنی، درست رفتار کنند و مودب باشند».

با این حال، هنوز برخی از والدین بر این باورند که تنبیه بدنی کودکان، می‌تواند برای تربیت صحیح کودکان مفید واقع شود. سهاکیدز در این مطلب قصد دارد با بررسی باور والدین و همینطور دیدگاه روانشناسی تنبیه بدنی کودکان را بررسی کند و راهکارهای روانشناسی کودک برای جایگزینی تنبیه بدنی با رفتار صحیح را معرفی کند.

چرا به باور روانشناسی کودک تنبیه بدنی تاثیر مثبتی ندارد؟

آثار داروین، تامکینز، اکمن و سایرین نشان داده است که کودکان با پاسخ‌های متفاوتی نسبت به محرک‌ها متولد می‌شوند. این پاسخ‌ها که ما آن‌ها را «احساسات» می‌نامیم به شکل‌های مختلفی دیده می‌شوند: علاقه، لذت، شگفتی، خشم، شرم، ترس و …

با افزایش سن، این پاسخ‌ها با تجربه‌ ترکیب می‌شوند و زندگی عاطفی هیجانی ما را شکل می‌دهند. از نظر روانشناسی کودک تنبیه بدنی باید به درستی بررسی شود. چرا که تنبیه بدنی یک کودک احساساتی را برمی‌انگیزد که فرد نمی‌خواهد. به طور کلی، هر فردی به دنبال لذت و علاقه است اما تنبیه بدنی خشم، شرم و ترس را بر‌می‌انگیزد.

روانشناسی کودک تنبیه بدنی

نگاهی کلی به موضوع تنبیه بدنی

تنبیه بدنی، مساله‌ای مهم در بهداشت روان جامعه است. با توجه به آمار ارائه شده از سوی فعالین در زمینه‌ی روانشناسی کودک تنبیه بدنی موضوعی است که موردتایید حدود 60 درصد از بزرگسالان است. این آمار در حالی دیده می‌شود که شواهد زیادی وجود دارد که تنبیه بدنی موثر نیست و حتی موجب وخامت وضعیت و شرایط می‌شود. علاوه بر این جایگزین‌های موثرتر از تنبیه بدنی وجود دارد.

تنبیه بدنی شامل استفاده از نیروی فیزیکی برای ایجاد ناراحتی یا درد جسمانی در کودک به منظور اصلاح رفتار یا تنبیه کودک است است. تنبیه بدنی شامل هر عملی مثل سیلی زدن، نیشگون گرفتن، اسپنک زدن، ضربه زدن و اعمال مشابه است.

از نظر قانونی هیچ کس اجازه ندارد که در مواجهه با غریبه‌ها یا شریک عاطفی خود، به خشونت فیزیکی دست بزند. پس چطور ممکن است فردی اجازه داشته باشد که فردی که از او کوچک‌تر و آسیب‌پذیرتر است را مورد تنبیه بدنی قرار دهد؟

بنا بر نتایج مطالعات روانشناسی کودک تنبیه بدنی می‌تواند عاملی باشد تا کودک خود در آینده به فردی بدل شود که این خشونت را روی سایرین اعمال کند. یعنی در آینده شریک عاطفی خود یا فرزندان خود را مورد آزار قرار دهد. یعنی این احتمال وجود دارد که کودک به دلیل رفتاری که با او شده به فردی تبدیل ‌شود که از رفتار خشونت‌آمیز به عنوان راهی برای حل مشکلات خود استفاده ‌کند.

اگر تنبیه بدنی یک کودک، کار اشتباهی نیست. پس هیچ چیز اشتباه نیست.

جایگزین‌های تنبیه بدنی

روانشناسی کودک تنبیه بدنی را رد می‌کند و بیان می‌کند که جایگزین‌ها و برنامه‌های زیادی وجود دارند که باعث درک بهتر والدین از رشد کودکان می‌شوند. این برنامه‌ها راهبردهایی را معرفی می‌کنند که کمتر به رفتارهای خشونت‌آمیز در کودکان و بزرگسالان می‌انجامد و در نهایت از درماندگی و ناامیدی والدین می‌کاهد.

توضیح دقیق و همراه با جزئیات این جایگزین‌های تنبیه بدنی در سایت apsa.org به تفصیل آمده است. روانپزشکی کودک تنبیه بدنی را با دو راهکار مهم جایگزین کرده است.

1- از کلمات استفاده کنید

از کلمات برای توصیف احساسات خود و فرزندتان استفاده کنید. ویونا (2013) می‌گوید که تاثیر زبان مدت‌ها قبل از این که کودک شروع به صحبت کردن کند، آغاز می‌شود. بنابراین به حرف‌های کودک خود گوش کنید و با کودک خود صحبت کنید. رفتار صحیح و غلط را با رفتار و کلام سنجیده و آرام به کودک خود یاد دهید. 

2- الگوی مناسبی باشید

این فرآیندهای شناختی (پیش‌کلامی و کلامی) از مهم‌ترین عوامل در شکل‌گیری ساختار شخصیت و سلامت روان هستند (گدو، 2005). به گونه‌ای رفتار کنید و صحبت کنید که دوست دارید فرزندتان عمل کند. کودکان میل سیری ناپذیری دارند که شبیه والدین خود باشند.

همانطور که در ابتدا گفته شد روانشناسی کودک تنبیه بدنی را امری مذموم و ناپسند می‌داند که ابداً موثر نیست. توصیه روانشناسی کودک این است که در سه جهت باید بکوشیم: 1- آموزش (درباره‌ی رشد کودک) 2- قانون‌گذاری (برای حفاظت از کودکان و کمک به والدینی که در خطر هستند) 3- پژوهش (برای یافتن جایگزین‌های موثر در شکل‌دهی رفتار)

سایر موارد موثر

محدودیت تعیین کنید: رواشنناسی کودک تنبیه بدنی را رد می کند و به شما توصیه می کند تا قوانین مشخص و واضحی داشته باشید. فراموش نکنید که این قوانین و توضیح آن‌ها باید متناسب با سن فرزند شما باشد.

گوش دهید: گوش دادن به فرزندتان، بسیار حائز اهمیت است. قبل از کمک به کودک برای حل مساله، اجازه دهید تا توضیحات او تمام شود. در صورتی که بدرفتاری او، الگو پیدا کرده است، دقت کنید. برای مثال اگر فرزندتان مرتباً احساس حسادت دارد. با کودکتان در این باره صحبت کنید و صرفاً به دنبال تنبیه و عواقب نباشید.

تایم اوت دهید: تایم اوت زمانی استفاده می‌شود که یک قانون مشخص شکسته شده باشد. این ابزار تربیتی زمانی به درستی عمل می‌کند که به کودکان هشدار داده باشید که اگر از رفتار خود دست برندارند، تایم اوت خواهند گرفت. با به کار گرفتن حداقل تعداد کلمات و با اعمال مقداری هیجان، کار بد فرزندتان را به او یادآوری کنید.

در صورتی که کودک شما بیشتر از سه سال دارد، می‌توانید به او بگویید که تایم اوت گرفته و زمانی می‌تواند از اتاقش خارج شود که حس کند آماده است و کنترل بیشتری روی رفتارش دارد. این روش برای کودکان بزرگتر نیز مورد استفاده است و به کودک کمک می‌کند تا مهارت‌های خود مدیریتی را تمرین کند.

روانشناسی کودک تنبیه بدنی را اکیداً ممنوع می داند. اگر واقعا به دنبال جامعه‌ای بدون خشونت هستید، در ابتدا آسیب زدن به کودکان را متوقف کنید.

 

طرز تهیه غذای سالم کودکان
علائم رفلاکس نوزاد یا ریفلاکس نوزادان چیست؟
بستن
جهت
بستن

سبد خرید

از اینکه شما وارد شدید خوشحالیم !

رمز به آدرس ایمیل شما ارسال میشود.

Your personal data will be used to support your experience throughout this website, to manage access to your account, and for other purposes described in our سیاست حفظ حریم خصوصی.

قبلا ثبت نام کردید؟

بستن

دسته بندی ها