دروغگویی کودکان

5 علت دروغگویی کودکان و نحوه برخورد با کودک دروغگو

دروغگویی کودکان مساله‌ای است که بسیاری از والدین درباره‌ی آن نگرانند. از سوی دیگر برخی از والدین از استفاده از کلمه‌ی دروغ برای حرف‌های نادرستی که کودکشان می‌گویند، پرهیز می‌کنند و آن را طبیعی می‌دانند.

دروغگویی کودکان ممکن است شامل موارد مختلفی باشد. فرزند شما ممکن است درباره‌ی این که خواهر برادرش را کتک زده، دروغ بگوید یا این که درباره‌ی انجام دادن تکالیفش دروغ بگوید.

متیو راس، روانشناس بالینی می‌گوید: «شروع دروغگویی کودکان ممکن است ناگهانی و شدید باشد. ممکن است کودک پیش از این، در بیشتر مواقع کاملاً صادق بوده باشد و اکنون به طور ناگهانی درباره‌ی مسائل مختلف دروغ بگوید.»

دروغگویی کودکان برای والدین مساله‌ای نگران‌کننده‌ است. با این حال اگر والدین بتوانند به علت دروغگویی کودکان پی ببرند و برای دست و پنجه نرم کردن با این موضوع آماده باشند، می‌توانند به حقیقت پی ببرند.

علت دروغگویی کودکاندروغ گویی کودکان

اغلب والدین بر این باورند که علت دروغگویی کودکان این است که کودکان می‌خواهند به چیزی که می‌خواهند، برسند یا از عواقب کارشان فرار کنند یا از زیر انجام دادن کاری که نمی‌خواهند آن را انجام دهند، در بروند! این‌ها انگیزه‌های معمول و رایج برای دروغگویی کودکان است. با این حال ممکن است کودکان به دلایل دیگری نیز دروغ بگویند یا حداقل کل حقیقت را نگویند.

امتحان کردن یک رفتار جدید

دکتر راس می‌گوید که یکی از از دلایل دروغگویی کودکان این است که آن‌ها این رفتار و الگوی دروغگویی را کشف کرده‌اند و قصد امتحان کردن آن را دارند! درست مانند بسیاری از رفتارهای دیگر، کودکان دروغگویی را امتحان می‌کنند، صرفاً برای این که بدانند چه اتفاقی می‌افتد. آن‌ها با خود می‌گویند: «اگه الان دروغ بگم، چی میشه؟»، «فایده‌ی دروغ گفتن برام چیه؟ دروغگویی چی برام داره؟»

دروغگویی کودکان برای افزایش اعتماد به نفس و گرفتن تایید

کودکانی که اعتماد به نفس کمی دارند، ممکن است دروغ‌هایی خودبزرگبینانه بگویند تا خود را مهم، خاص و با استعداد جلوه دهند و در نظر دیگران بهتر باشند و اعتماد به نفس خود را اینگونه بالا ببرند.

دکتر راس می‌گوید که یک کودک کلاس هشتمی در بین مراجعینش داشته که در ۸۰ درصد مواقع، به شکل غیرقابل باوری اغراق می‌کرده است، اتفاقات عجیبی که به هیچ عنوان محتمل نبودند. برای مثال او در یک مورد گفته بود که به یک مهمانی رفته و‌ به محض ورود او، سایرین شروع به تشویق او کرده بودند.

دروغگویی کودکان برای کم کردن توجه‌ها

این نوع از دروغگویی کودکان بیشتر در کودکانی دیده می‌شود که اضطراب یا افسردگی دارند. ممکن است این کودکان برای دور کردن توجه‌ها نسبت به خود، درباره‌ی علائم خود دروغ بگویند یا مشکلات خود را کم‌اهمیت جلوه دهند: «نه، نه. دیشب خیلی هم خوب خوابیدم.». کودک دروغ می‌گوید چون نمی‌خواهد کسی نگران او باشد.

صحبت کردن قبل از فکر کردن

دکتر کرول بردی، روانشناس بالینی که بیشتر با کودکان ADHD کار می‌کند، می‌گوید که دروغگویی کودکان ممکن است بخاطر تکانشی بودن آن‌ها باشد.

یکی از علائم مشخصه‌ی نوع تکانشی ADHD، صحبت کردن قبل از فکر کردن است. بنابراین در بسیاری از مواقع شما به این مشکل دروغگویی برمی‌خورید.

در برخی از موارد نیز کودک واقعاً ممکن است فکر کند کاری را انجام داده، در صورتی که اینگونه نیست و وقتی این را بیان می‌کند، بقیه فکر می‌کنند دروغ می‌گوید.

به عنوان مثال دکتر بردی از یکی از مراجعینش یاد می‌کند که گفته بود: «دکتر بردی، اگه بخوام راستشو بگم باید بگم که من فکر کردم تکالیفم رو انجام دادم، واقعاً میگم. یادم نبود تکلیف اضافه دارم.»

زمانی که چنین اتفاقی می‌افتد، باید به کودک کمک کرد که حافظه‌اش را با استفاده از چند تکنیک تقویت کند.‌ این تکنیک‌ها شامل استفاده از چک‌لیست‌ها، محدودیت‌های زمانی و ارگنایزرها هستند. ارگنایزر یا نظم‌دهنده‌ها به شما کمک خواهند کرد.

دروغ سفید کودکان

در برخی از موقعیت‌ها، ممکن است والدین کودک را به گفتن دروغ سفید تشویق کنند تا مبادا احساسات کسی جریحه‌دار شود. در چنین مواردی، از دروغ سفید و مواقع استفاده‌ی آن تحت عنوان مهارت‌های اجتماعی یاد می‌شود.

کودک دروغگوراه‌های درمان دروغگویی در کودکان

به کودکان اطمینان دهید که صداقت از عواقب کارشان، می‌کاهد.

برای مثال، ممکن است فرزند شما به مهمانی رفته باشد و الکل خورده باشد و شما به عنوان والد او قصد دارید که به دنبال او بروید اما فرزند شما می‌داند در صورتی که شما به دنبال او بروید، نوشیدن الکل عواقبی برای او خواهد داشت.

باید بتوانید تعادل را بین داشتن گفتگویی باز با فرزندتان و تعیین محدودیت‌ها، برقرار کنید. شاید این کار ساده نباشد، اما ضروری است.

در‌ چنین مواردی که والدین می‌دانند که دروغگویی کار راحتی برای فرزندشان بوده، می‌توانند در عین تنییه او‌ برای کار ناصحیحی که انجام داده، صداقت او را تشویق کنند و به او بگویند که این کار، او را قابل اعتماد می‌سازد.

شاید بهتر باشد که در چنین مواقعی والدین در تنبیه فرزندشان، تخفیف قائل شوند و به فرزندشان اطلاع دهند که این کار را انجام داده‌اند: «چون راستشو گفتی، به جای یه هفته، فقط یک روز گوشیت رو توقیف می‌کنم.»

دکتر راس هشدار می‌دهد که کودکان نباید فکر کنند که عواقب کارشان قابل مذاکره است. ممکن است کودک شما بگوید: «ولی من راستشو گفتم، شما کاری کردید که من دیگه هیچوقت نخوام راستش رو بگم.»، والدین نباید در این لحظه، تسلیم حرف فرزندشان شوند.

به فرزندتان مهلت دهید

فرض کنید که معلم به والدین می‌گوید که فرزندشان، تکالیف خود را انجام نداده است. بهتر است در چنین مواقعی به کودک اجازه و فرصتی برای گفتن حقیقت بدهیم. اگر کودک در ابتدا، حقیقت را نگفت، والدین او می‌توانند بگویند: «من برای ده دقیقه میرم و  بهت وقت میدم، بعدش برمیگردم که ازت این سوال رو دوباره بپرسم. شاید نظرت عوض شده باشه و بخوای جوابتو عوض کنی. صرفاً برای دونستن حقیقت اینو میگم و مطمئن باش توی دردسر نمیفتی»

بدین ترتیب اگر کودک در ابتدا برای قسر در رفتن از عواقب یا ترس از ناامید کردن والدینش، دروغ گفته باشد، فرصتی دارد که درباره‌ی دروغگویی خود فکر کند و تصمیم بگیرد که دروغ بگوید یا حقیقت را بدون عواقب بگوید. دکتر بردی می‌گوید استفاده از این روش برای کودکی که به طور مزمن دروغ می‌گوید، مناسب نیست.

به کودکانی که بیش‌فعالی دارند، فرصت بیشتری بدهید.

از آن‌جایی که احتمال می‌رود کودکان بیش‌فعال  پاسخ‌های تکانشی بدهند و منجر به دروغگویی کودکان شود، این کودکان به زمان بیشتری احتیاج دارند تا قبل از اینکه جواب دهند، قدری فکر کنند. عملکرد تکانشی ممکن است مشکلی در مدرسه و خانه باشد. ممکن است معلم از دانش‌آموز بپرسد که آیا تکلیفش را به اتمام رسانده و او بدون اینکه نگاهی به برگه‌اش بیندازد، جواب مثبت دهد. بنابراین باید به این دسته از کودکان آموزش داد که قدری صبر کنند و کارشان را بررسی کنند.

در مواجهه با دروغگویی کودکان از روش مقدمه‌چینی استفاده کنید.

والدین می‌توانند با یادآوری این‌که انتظار بی‌نقص بودن از کودک ندارند، آن‌ها را برای گفتن حقیقت تشویق کنند. والدین می توانند بگویند: «من میخوام یه سوالی ازت بپرسم و شاید تو جوابی بدی که من از اون خوشم نیاد ولی یادت نره، رفتار تو هویت تو نیست. من تو رو دوست دارم، فارغ از همه‌ی این‌ حرف‌ها. بعضی وقتا آدما اشتباه می‌کنن. بنابراین من میخوام فکر کنی و یه جواب صادقانه بهم بدی.». اگر به کودکان فرصت تفکر درباره‌ی این گفته‌ها را بدهیم، ممکن است آن‌ها را به سمت گفتن حقیقت سوق داده باشیم.

کارهایی که والدین نباید در مواجهه با دروغگویی کودکان انجام دهند

فرزندتان را گیر نیندازید

اگر والدین حقیقت را می‌دانند بهتر است که یک راست به سر اصل مطلب بروند. به جای اینکه از فرزندتان بپرسید که تکلیفش را انجام نداده است، می‌توانید بگویید: «میدونم تکالیفتو انجام ندادی. بیا درباره‌ی این حرف بزنیم که چرا انجام ندادن تکالیف، فکر خوبی نیست.»

به فرزندتان برچسب «دروغگو» نزنید.

دروغگو خواندن یک کودک، اشتباه بزرگی است. زخمی که از گفتن این حرف ایجاد می‌شود، بزرگتر از کنار آمدن با چیزی است که او درباره‌ی آن دروغ گفته است. کودک با خود فکر می‌کند: «مامان حرفمو باور نمیکنه!». این فکر باعث احساس بدی در کودک می‌شود و ممکن است حتی الگوی دروغگویی را شکل دهد.

 

3 راه برای افزایش اعتماد به نفس کودکان
5 راه برای افزایش خلاقیت در کودکان
بستن
جهت
بستن

سبد خرید

از اینکه شما وارد شدید خوشحالیم !

رمز به آدرس ایمیل شما ارسال میشود.

Your personal data will be used to support your experience throughout this website, to manage access to your account, and for other purposes described in our سیاست حفظ حریم خصوصی.

قبلا ثبت نام کردید؟

بستن

دسته بندی ها